على صدرايى خويى
390
ميراث مشترك ايران و هند ( فارسى )
در 98 صفحه در اول كتاب اضافه نموده است . بنابر اين اين كتاب از دو بخش تشكيل شده ، بدين ترتيب : 1 . مقدمهء پسر مؤلف ، كه محقق و مصحح كتاب نيز مىباشد ( 98 ص ) ؛ اين مقدمه در اپريل 1938 م ، به پايان رسيده و وى در آن ، اين مطالب را بيان نموده است : - تجليل از صاحب منصبان ايرانى نژاد در هند و يادى از خدمات ، - شرح حال پدرش و شرحى دربارهء موضوع كتاب ، - ذكر آثار ديگر مؤلف ، با اين اسامى : ترجمه كتابى از علامه شبلى بنام علم كلام ، جُنگ حزين ، تحفة الاحباب در سرگذشت خود و خانواده شان ؛ - نقل بخشهايى از كتاب تحفة الاحباب ، پدرش . « 1 » آغاز مقدمهء مصحح : بسم ا للَّهو به نستعين . اگر به تاريخ پانصد سال گذشته جنوب هند نظر نمائيم نامى . 2 . متن كتاب نالهء حزين ( 254 ص ) آغاز كتاب : بسمله به نام خداوند خلاق جان * خداوند روزى ده انس و جان نگارندهء نقش هستى ز كن * ستانندهء جان زتن بى سخن نوع چاپ : سربى . به اهتمام : عباس شوشترى فرزند مؤلف . توضيحات : صفحات نسخه از ص 15 تا 38 از نسخه بريده و برداشته شده است . محل چاپ : هند ؛ بنگلور . مطبعه : مودى پور پرنتنگ وركس بنگلور . تاريخ طبع : 1938 ميلادى . تعداد صفحات : 254 + / 98 ؛ اندازه : 25 * 17 ؛ تعداد سطور : 23 .
--> ( 1 ) . اين بخش كه در آن شرح حال مؤلف و خاندانش از كتاب تحفة الاحباب مؤلف نقل شده ، در نسخهء حاضر از صفحهء 15 تا 38 ، از نسخه كنده شده و برداشته شده است .